जर तुम्हाला जीवन शुभ आणि सुंदर बनवायचे असेल तर तुम्हाला स्वतःला चांगुलपणाचे मूर्त स्वरूप बनवावे लागेल. चांगुलपणाची अनेक रूपे आहेत. प्रत्येक हालचाली आणि कृतीमध्ये ज्याला अर्थ आहे, चांगुलपणा असतो. चांगुलपणा अस्तित्वाच्या प्रत्येक रूपात, हालचालीत, स्वरात, कृतीत आणि विचारात असतो. तरीही आपण स्वतःला अपूर्ण समजतो. चांगुलपणाच्या परिपूर्णतेचा शोध घ्या. मला चांगुलपणाचे ज्ञान कोठे मिळेल? सत्य कुठे आहे? हे प्रश्न आपल्याला आयुष्यभर सतावत असतात.
चांगुलपणा पुस्तकात, कोणाही व्यक्तीत किंवा कोणत्याही शिकवणीत असावा असे नाही. तो प्रत्येक कणात आणि प्रत्येक क्षणात असतो. हा एका लहान कणात देखील समाविष्ट आहे, जो सुरुवातीला पर्वताशी जोडला गेला होता. नंतर पर्वत तुटला तेव्हा तो खडबडीत आणि धारदार अशा दगडाच्या रूपात आला. तो प्रथम डोंगराच्या पायथ्याशी पडला, नंतर पाण्याच्या प्रवाहाने त्याला लहान नदीकडे आणि नंतर मोठ्या नदीकडे नेला गेला. पाण्याखाली फिरताना तो तळाशी लोळत राहिला, लोळत राहिला आणि मग चमकणारा शालिग्राम बनून मंदिरात विराजमान झाला. भारताचे पहिले पंतप्रधान पंडित नेहरू यांनी पत्रांच्या मालिकेत याचा उल्लेख केला आणि ही पृथ्वी एक पुस्तक असल्याचे सांगितले.
एक छोटासा अडथळा आपल्याला खूप काही सांगू शकतो. आपल्या आजूबाजूला असलेल्या इतर अनेक गोष्टी खूप काही सांगू शकतात. जग हे एक खुले पुस्तक आहे आणि त्यातील दृश्य रूपे, घटक किंवा शब्द ही त्या पुस्तकाची विविध पाने आहेत. आम्ही ते वाचत नाही. नदी, पर्वत, मंदिर, जंगल, निसर्ग यांचा अभ्यास करायला लागलो तर त्यातून एक चांगला प्रवाह वाहू लागेल. निसर्ग आपल्या डोळ्यांसमोर खुला आहे. वाचायला आणि समजून घ्यायला शिकलो तर अनेक सुंदर कथा तयार होतील.
